Lubelski Urząd Wojewódzki w Lublinie - Wydział Spraw Obywatelskich i Cudzoziemców

Jesteś tutaj

Z dniem 1 maja 2014 r. wchodzi w życie nowa ustawa o cudzoziemcach z dnia 12 grudnia 2013 r.

Wersja do wydrukuWersja do wydruku

Z dniem 1 maja 2014 r. wchodzi w życie nowa ustawa z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz.U. z 2013 r. poz. 1650).
Akt zawiera pakiet rozwiązań wprowadzających ułatwienia dla cudzoziemców pracujących i studiujących w Polsce oraz tych, którzy chcieliby zalegalizować swój pobyt.
Rozwiązania prawne i instytucjonalne przyjęte w nowej ustawie wpisują się w założenia polskiej polityki migracyjnej określone w dokumencie „Polityka migracyjna Polski, stan obecny i postulowane działania”, który został przyjęty przez Radę Ministrów 31 lipca 2012 r. Ustawa dostosowuje także polskie przepisy prawa w tym zakresie do regulacji unijnych.
Nowa ustawa zastępuje zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony zezwoleniem na pobyt czasowy natomiast zezwolenie na osiedlenie się zezwoleniem na pobyt stały.
Ustawa składa się z trzynastu działów podzielonych z kolei na rozdziały. Taki układ ustawy o cudzoziemcach ma ułatwić jej stosowanie oraz późniejszą jej nowelizację. Dział V dotyczy zezwoleń na pobyt czasowy natomiast dział VI zezwoleń na pobyt stały i zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE.
Ustawa wydłuża z 2 do 3 lat maksymalny okres, na który cudzoziemcom może być udzielone zezwolenie na pobyt czasowy. Wniosek o zezwolenie na pobyt czasowy cudzoziemiec będzie mógł złożyć podczas swojego legalnego pobytu, w dogodnym dla siebie momencie bez konieczności wystąpienia z wnioskiem przynajmniej 45 dni przed końcem ważności wizy lub aktualnego zezwolenia na pobyt.

Ustawa wprowadza nowe rozwiązania dla cudzoziemców, studiujących na polskich uczelniach. Pierwsze zezwolenie na pobyt czasowy dla studiujących cudzoziemców będzie przyznawane na okres 15 miesięcy (czyli 1 roku i 3 miesięcy).
W sytuacji, gdy cudzoziemiec będzie odbywał studia w Rzeczypospolitej Polskiej przez okres krótszy niż 1 rok, wówczas zezwolenie będzie udzielane na czas trwania roku akademickiego lub studiów oraz dodatkowo 3 miesięcy. Natomiast cudzoziemcy, którzy kontynuują studia na kolejnym roku, otrzymają zezwolenie na pobyt czasowy na okres do 3 lat, a nie jak do tej pory na rok. Zmiany obejmą także cudzoziemców - absolwentów polskich uczelni wyższych, którzy poszukują w RP pracy. Będą oni mogli ubiegać się o zezwolenie na pobyt czasowy na okres 1 roku.

Nowością, którą ustawa wprowadza, jest przyznanie jednego zezwolenia - zarówno na pobyt, jak i na pracę. Cudzoziemiec, który pracuje w Polsce będzie mógł ubiegać się o zezwolenie na pobyt oraz pracę, w ramach jednej procedury. Obecnie to pracodawca, który chce zatrudnić
w Polsce cudzoziemca, musi ubiegać się dla niego, o zezwolenie na pracę. Dopiero po jego uzyskaniu cudzoziemiec może wystąpić o zezwolenie na pobyt.
Procedura wydawania zezwoleń na pracę nie zostanie zlikwidowana.
Do postępowań administracyjnych niezakończonych do dnia wejścia w życie nowej ustawy o cudzoziemcach decyzją ostateczną i wszczętych przed tym dniem będą stosowane dotychczasowe przepisy.

Zezwolenie na pobyt czasowy będzie udzielane:
• ze względu na pracę (jako łączne zezwolenie na pobyt i na pracę);
• w celu wykonywania pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji;
• w celu wykonywania pracy przez cudzoziemca delegowanego przez pracodawcę zagranicznego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
• w celu prowadzenia działalności gospodarczej;
• w celu kształcenia się na studiach;
• w celu prowadzenia badań naukowych;
• członkom rodzin obywateli Rzeczypospolitej Polskiej oraz członkom rodzin cudzoziemców;
• cudzoziemcom będącym ofiarami handlu ludźmi;
• ze względu na okoliczności wymagające krótkotrwałego pobytu;
• ze względu na inne okoliczności.

Zezwolenie na pobyt stały będzie udzielane:
• dziecku cudzoziemca, któremu udzielono zezwolenia na pobyt stały lub na pobyt rezydenta długoterminowego UE pozostającemu pod jego władzą rodzicielską:
-urodzonemu po udzieleniu rodzicowi zezwolenia na pobyt stały lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE lub
-urodzonemu w okresie ważności zezwolenia na pobyt czasowy udzielonego temu cudzoziemcowi;
• dziecku obywatela polskiego pozostającemu pod jego władzą rodzicielską;
• osobie o polskim pochodzeniu zamierzającej osiedlić się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na stałe lub
• cudzoziemcowi pozostającemu w uznawanym przez prawo Rzeczypospolitej Polskiej związku małżeńskim z obywatelem polskim przez co najmniej 3 lata przed dniem w którym złożył wniosek o udzielenie mu zezwolenia na pobyt stały i przebywającemu bezpośrednio przed złożeniem wniosku na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez okres nie krótszy niż 2 lata na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy udzielonego w związku z pozostawaniem w związku małżeńskim z obywatelem polskim lub w związku z uzyskaniem statusu uchodźcy, ochrony uzupełniającej lub zgody na pobyt ze względów humanitarnych;
• cudzoziemcowi, który jest ofiarą handlu ludźmi;
• cudzoziemcowi przebywającemu nieprzerwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej bezpośrednio przed złożeniem wniosku przez okres nie krótszy niż 5 lat na podstawie statusu uchodźcy, ochrony uzupełniającej lub zgody na pobyt ze względów humanitarnych;
• cudzoziemcowi przebywającemu nieprzerwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej bezpośrednio przed złożeniem wniosku przez okres nie krótszy niż 10 lat na podstawie zgody na pobyt tolerowany udzielonej na podstawie art. 351 pkt 1 lub 3;
• cudzoziemcowi, któremu udzielono na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej azylu;
• cudzoziemcowi posiadającemu Kartę Polaka i zamierzającemu osiedlić się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na stałe.

Inne przykładowe rozwiązania, które wprowadza ustawa:
• osobiste złożenie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy lub stały, nie później niż w ostatnim dniu legalnego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
• jeżeli cudzoziemiec nie złożył wniosku osobiście, wojewoda wzywa go do osobistego stawiennictwa w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania,
• cudzoziemcowi odmawia się wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt między innymi gdy przebywa poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej,
• pobieranie odcisków linii papilarnych od cudzoziemca ubiegającego się o udzielenie zezwolenia na pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
• brak złożenia odcisków linii papilarnych skutkuje odmową wszczęcia postępowania.